Türk Sinemasının şaheserlerinden birisi.Bugünlerde çıkış yolu arayan sinemamızın kendisine rehber edinmesi gereken bir film.Yavuz Turgul ustanın elinden çıkmış profesyonel işi bir sinema ürünü…Muhsin Bey...

Bir hüzünlü Ali Nazik hikayesi.Ali Nazik’in gölgesinde çürüyen ve yozlaşan bir kültürün can çekişmesini izleriz her karede…Ve Şener Şen…Muhsin Kanadıkırık’ı canlandırır…Beklenen,özlenen ve aslında belki uzun zaman önce ölen bir asalet,sadakat ve cesaret timsalidir. Uğur Yücel,Osman Cavcı ve Şermin Hürmeriç müthiş performans göstermişlerdir…Tabi Sönmez Yıkılmaz’ı da unutmamak lazım…

Yeşilçam izleyenler bilirler…Son zamanlar haftada 2 kere falan Muhsin Bey çıkıyor.Gerçekten her izlendiğinde insanda ayrı bir şey bırakıyor bu film.Hani eski İstanbul derler ya…O eski İstanbul’un kültürü  ile göç yoluyla doğudan gelen kültürün bir çarpışması yaşanıyor adeta filmde…Arabeskin; toplumu,hayatı ve yaşamı nasıl etkilediği;İnsanları nerelere savurduğunu,değerlerin bir bir nasıl kaybolduğunu gösteriyor…Bu hikaye aslında sadece Ali Nazik’in değil onunla beraber , star olmuş tüm arabeskçilerin hikayesi gibi yerleşiyor kafamıza…

Ali Nazik rolünü oynayan Uğur Yücel öyle süper bir performans göstermiş ki , gerçekten şapka çıkarmamak imkansız. Hele kaset çıkarmak için yaptığı fedakarlıklar…Yalnız benim kafam sadece bir şey takıldı.Ali Nazik ünlü olmak için girdiği yarışmalarda ve ilk kasetinde hep aynı türküyü okuyor…Ya da biz öyle görüyoruz…

"evlerinin onu boyali direk
yerden yere vurdun sen beni felek
her aciya dayanamaz bu yurek
olurum de ayrilamam yar senden."

Hatırlarsınız bu parça İbrahim Tatlıses tarafından okunan ve ünlü edilen bir Türkü…Ali Nazik filmde bu türkü ile yer ediyor aklımızda.Hele , Osman Cavcı’nın “sahte Türkü Yarışması” düzenleyip paralarını aldıkları  kitleden kaçarken bir yandan da Ali Nazik stüdyoda “evlerinin önü boyalı direk” söylemektedir ki süper bir paralellik oluşur…Kamera kah stüdyoda kah kovalanan Osman Cavcı’nın yanında… Şener Şen ise Muhsin Bey olarak ilkelerinden asla taviz vermeyen bir eski müzik adamıdır.Tek sahip olduğu eski bir araba ve çiçekleridir…Sahte Türkü yarışması düzenledikleri zaman , kayıt olmaya gelen ilk genç kırık doğu şivesi ile:

-Türkü yarışması burada mı yapılır?

dediği zaman , kameranın bu genci bir sahnelemesi vardır ki…Unutulmayacak anlardan biridir.Üstü başı dağınık , titreyen ellerinde bir gazete parçası…Ve titreyerek öder parasını…Bu durum herkesin pop star olmaya çalıştığı günümüze ne kadar da çok benziyor.Tabi bugün yarışmalara katılanlar bu sahnedeki kadar masum mu onu bilemem...

Sonuç itibarı ile müthiş bir kültür analiz film diyorum.Defalarca izlenmesi gereken ve bir dönemi çok iyi anlatan Türk Sinemasının en iyi filmlerinden birisi…Saygılar…